LSO – Liturgiczna Służba Ołtarza, czyli ministranci i lektorzy
Słowo ministrant wywodzi się z łacińskiego słowa „ministrare”, to znaczy służyć. Wskazuje szczególnie na służbę podczas Mszy świętej. Służymy Bogu, kiedy przyczyniamy się do tego, aby liturgia była piękna. Dzięki naszej obecności przy ołtarzu wydaje nam się, że lepiej rozumiemy liturgię. Staramy się, bowiem poznać symbolikę przedmiotów, które używane są do kultu religijnego np. Paschał, płonące świece podczas Ewangelii, Wieczna lampka itp. Ministrant to nie tylko służba przy ołtarzu, to także wspólnota, która spotyka się, aby wspólnie spędzać czas. I tak przykład chodzimy na salę gimnastyczną gdzie rozwijamy się fizycznie.
Zbiórki kandydatów, ministrantów i lektorów:
Czwartki, po Mszy świętej wieczornej , w salce na plebanii.
(powyższe terminy nie dotyczą okresu wakacji, ferii zimowych oraz dni wolnych od pracy przypadających w poniedziałki)
Kim jest ministrant?
Ministrant to chłopak, który po odpowiednim duchowym przygotowaniu (formacji), realizuje (głównie przy ołtarzu) swoją wewnętrzną potrzebę służenia Bogu. A poprzez solidną służbę przybliża się do Niego w swoim codziennym życiu.
Czym zajmuje się ministrant?
W pierwszej chwili wielu zapytanych o to ministrantów odpowiedziałoby, że służy Bogu przy ołtarzu. Taka odpowiedź jest jak najbardziej prawidłowa, jednak niepełna. Dlaczego? Aby to zrozumieć trzeba odpowiedzieć wcześniej na kolejne pytanie.
Co znaczy „być ministrantem”?
Z powyższego pytania wynika kilka innych:
• Na czym polega ministrancka służba?
• Kiedy i gdzie jest się ministrantem?
• Kiedy i gdzie ministrant służy Bogu?
Odpowiedź jest krótka: „wszystkim, zawsze i wszędzie”.
Wynika to z tego, że tak jak kwadrat w całości jest kwadratem, człowiek w całości jest człowiekiem, tak samo ministrant tylko w całości może być ministrantem. Gdyby tak nie było, to służba, którą pełni byłaby tylko niewielką namiastką tego co kryje się pod słowami ” jestem ministrantem „.
W życiu każdego człowieka, nie tylko ministranta, pojawiają się takie oto elementy:
- Modlitwa, czyli rozmowa z Bogiem.
• Praca i nauka, czyli codzienne obowiązki.
• Odpoczynek i rozrywka.
W każdej części dnia można służyć Bogu. Wypełniając codzienne obowiązki sumiennie i dokładnie, modląc się gorliwie w domu, w kościele, w szkole, przed i po jedzeniu oraz wybierając stosowne formy rozrywki i odpoczynku daje przykład osobą z swojego otoczenia. Oznacza to, że bez względu na to gdzie się znajduje , jaka jest pora dnia czy nocy, ministrant służy Bogu, dając świadectwo swojej wiary.
Do wspólnoty ministranckiej mogą wstąpić chłopcy po Pierwszej Komunii Świętej.
ZAPRASZAMY !
UWAGI DLA LITURGICZNEJ SŁUŻBY OŁTARZA
1. Pełniący posługę przychodzą do kościoła przynajmniej 15 minut przed rozpoczęciem liturgii. Czas ten przeznaczamy na modlitwę, na duchowe przygotowanie się do uczestnictwa w Eucharystii lub nabożeństwie oraz na ubranie się, przygotowanie potrzebnych rzeczy, pomoc w ubraniu celebransa.
2. Przychodząc do kościoła, udają się najpierw przed tabernakulum, aby oddać pokłon Chrystusowi. Powinni więc wchodzić głównym wejściem do kościoła. Jeżeli ktoś wchodzi przez zakrystię, to nie przyklęka w kąciku, lecz udaje się przed ołtarz, gdzie jest obecny Gospodarz tego domu.
3. Udział służby liturgicznej we Mszy świętej nie może ograniczyć się do wykonywania powierzonych im czynności. Posługa ma ich prowadzić do pełniejszego włączania się w święte obrzędy, aby uczestniczyć w nich świadomie i owocnie.
4. Spełnianie określonych czynności w liturgii nie może mieć charakteru występu, lecz posługi. Należy więc podkreślać przekazywaną treść, a nie samego siebie.
5. Wszyscy członkowie zespołu liturgicznego pełniący posługę w prezbiterium biorą udział w procesji wejścia i uczestniczą w całej liturgii na swoich miejscach. Do zakrystii wychodzą tylko w razie konieczności.
6. Swoje czynności wykonują we właściwym czasie, bez pośpiechu, nigdy przed zakończeniem czynności poprzedzającej.
7. Do Komunii Świętej przystępują pierwsi przed pozostałymi wiernymi.
8. Swoją postawą i zachowaniem się dają wiernym przykład właściwego i pełnego uczestnictwa w Eucharystii.